Het zal toch niet….

Na ieder groot hardloopevenement komt er vaak een persbericht waarin iets gezegd wordt over het aantal deelnemers, de winnaar, de algemene omstandigheden en het aantal mensen dat de finish niet heeft gehaald en door de hulpdiensten is meegenomen. Nooit gedacht dat wij onderdeel van zo’n persbericht zouden zijn.

Nieuwsbericht van Amsterdam Marathon

TCS Amsterdam marathon

Al heel wat jaren gaan wij de derde zondag van oktober naar Amsterdam. Het was één van mijn eerste hardloopevenementen en mijn ouders gingen de eerste keer mee om mij na 7,5 km te zien finishen in het Olympisch stadion. Later ging Wieger en een aantal vrienden ook mee en deden we over het algemeen de 8 km en Wieger een keer de halve marathon. De route dwars door Amsterdam en de finish zijn geweldig. Daarnaast krijgen wij de laatste jaren kaartjes via Wieger zijn werk en kunnen we na de finish relaxen in de VIP ruimte.

De halve marathon

Samen met een aantal vrienden ging Wieger dit jaar weer de halve marathon lopen. 21 km rond en door Amsterdam met wederom de finish in het Olympisch Stadion. Nu loopt hij al jaren een keer 5 km en een keer 10 km per week. En 1 keer in de maand een uitschieter naar 16 km of meer, net hoeveel tijd hij heeft. Dan loopt hij ook behoorlijk snel, zijn eerdere halve marathon deed hij in 1 uur 35. Ja, rennen kan hij als de beste. Geen zorgen dus of hij de finish wel ging halen, zijn conditie is opperbest.

Supporter vanaf de bank

Ik ging dit jaar niet mee, had geen zin om te trainen, vind 21 km echt te ver en zag het niet zitten met twee kleine kinderen een tijd te wachten in Amsterdam. Maar geen nood, vanaf de bank kan ik prima zijn race volgen. Via zijn startnummer kun je in de app zien hoe laat hij bepaalde punten passeert. Dus ik was een super fanatieke supporter vanaf de bank.

De race

Overzicht marathonIk zag dat hij wat langzamer liep dan anders, het was erg warm dus ik ging ervan uit dat hij zijn tempo daarop had aangepast. Toen hij de 19 km passeerde appte ik hem succes met de laatste loodjes. Ik verwachtte dat hij max zo’n 12 minuten later zou finishen. De finish was ook een ijkpunt in de app, dus dat zou ik heel snel zien. Dat moment is niet gekomen…..

Mevrouw, we nemen hem nu mee…..

Dat is gek, hij finisht niet. Ik bel hem wel even, want dat is vast een foutje. Mmm, hij neemt niet op, ik probeer het zo weer. Hij neemt weer niet op, toch maar even een appje. Hij leest het niet, misschien is hij nog aan het uitpuffen, toch weer even bellen.

Zo was ik een half uur in de weer en mijn gedachten schoten alle kanten op. Het zal toch niet….. De kinderen hadden door dat ik wat gespannen was en bleven bij mij plakken. Ik begon mij toch wel echt zorgen te maken. Nog steeds kreeg ik hem niet te pakken. Gelukkig ging mijn telefoon en zag ik dat Wieger belde, ik nam op met: ‘godzijdank dat je belt, ik maak me echt zorgen’. En een onbekende stem zei: ‘Mevrouw, we nemen hem nu mee naar het VU, u hoeft zich geen zorgen te maken, maar hij is flauwgevallen en moet met de ambulance mee naar het ziekenhuis, maar u hoeft zich geen zorgen te maken’. Wow, dat moest ik even verwerken, mijn Wieger, die supergetrainde sportieve gast, die zonder een zweetdruppel te vergieten 10 kilometer rent. Hij is flauwgevallen…..? Dat kon er bij mij niet echt in, maar geen tijd te verliezen, op weg naar Amsterdam.

Heatstroke

In Amsterdam lag hij rillend in zijn ziekenhuisbed met een wit gezicht. Een heatstroke gaf de verpleging aan, zijn lichaamstemperatuur was veel te hoog en daarom ging hij knockout. Hij kwam zeer verward binnen en moet een behoorlijke tijd buiten bewustzijn zijn geweest als we zijn race nalopen. Hij voelt zich erg beroerd en snapt ook echt niet hoe dit kon gebeuren. Hij had gedronken onderweg, sponzen aangepakt en een sportgelletje genomen. Daarnaast heeft hij super veel getraind. Onbegrijpelijk. Maar hij mag naar huis, dat is het goede nieuws. Thuis gekomen duikt hij in zijn bed en slaapt een etmaal. De volgende twee dagen is hij erg gammel, maar knapt ook al weer snel op. Hardlopen staat even op een laag pitje.

En nu?

We zijn ontzettend geschrokken maar blij met de goede afloop. Wieger voelt zich weer goed al merkt hij wel dat zijn conditie een klap heeft gekregen. Afgelopen tijd waren mini-keet en Twello een paar dagen ziek met hoge koorts, dus wellicht had Wieger ook een virusje onder de leden. In ieder geval let hij op zijn lichaam en de eerste 5 kilometer is ook weer hardgelopen, al was het wel wat langzamer dan normaal. Leuk hoor, zo’n hardloopevenement, maar ook goed getrainde mensen kunnen dus onderuit gaan. En dan zeggen ze dat sporten gezond is……

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *