Ik vind het gewoon leuk!

Mini-Kate en Twello hadden een verjaardagscentje gekregen van een oom en tante van Wieger. Ze kregen het geld te zien en Wieger vroeg mini-Kate wat ze ermee wilde doen. Ze zei: ‘Een nieuwe papa en mama kopen, die dan thuis blijven, want mijn oude papa en mama moeten werken’. Ouch, hard gedumpt door een 3-jarige en ja, dat deed wel even zeer.

Gesubsidieerde verwaarlozing

Een week of twee geleden stond Facebook op zijn kop, sociaal pedagoog Gitty Feddema noemde kinderopvang ‘gesubsidieerde verwaarlozing’. Haar betoog gaat over haar indruk dat ouders geen tijd meer maken voor hun kind en daarmee kinderen een valse start geven. Onbeschofte kinderen, peuters die te weinig groenten krijgen, ouders die vinden dat de school hun kind moeten opvoeden, allemaal een gevolg van ouders die het opvoeden ‘erbij’ doen en niet bereid zijn een stapje terug te doen.

Zonder nuance

Mevr. Feddema heeft jarenlange ervaring met dit onderwerp en haar boodschap zal heus wel een kern van waarheid bevatten, maar Facebook ontplofte. Al snel ontspon zich de reguliere discussie rondom dit onderwerp.

Je hebt het ‘oneens’ kamp: ‘maar wij moeten allebei wel werken om ons hoofd boven water te houden dus waar bemoeit ze zich mee’.

En het ‘eens’ kamp: ‘Dat nieuwerwetse gedoe van ouders die zo nodig moeten werken om hun derde auto en luxe vakanties overal ter wereld te betalen’. Kortom, enige nuance was ver te zoeken.

Derde kamp

Ik voel mij niet aangesproken door beide kampen, dus mijn vingers jeuken om te reageren, ik zit namelijk in het derde kamp; ‘ik vind het heel leuk om moeder te zijn en ik vind het ook heel leuk om te werken’. Ik heb geen specifieke reden voor het feit dat ik 4 dagen werk, dat doe ik niet om ons hoofd boven het water te houden, zeker niet voor die 3e auto of verre vakantie, niet omdat ik anders mijn functie niet meer uit kon oefenen of een andere reden. Ik vind werken gewoon leuk, as simple as that!

Minder verantwoordelijkheid?

Na zo’n opmerking van Mini-Kate dacht ik wel even, waarom moet ik toch zo nodig 4 dagen werken. Kan ik niet gewoon lekker een baan zoeken waarin ik 2 of 3 dagen ga werken, niet teveel verantwoordelijkheid, laat iemand anders de kastanjes maar uit het vuur halen, geen overwerk, geen druk. Maar zo werkt het gewoon niet, dat zit niet in mijn aard.

Ik heb het heus wel eens geprobeerd, maar binnen mum van tijd bemoei ik mij met management, financiën, strategie etc, want ik let op dat soort dingen en ik wil graag het hele plaatje van een bedrijf zien. Vaak volgt dan vroeg of laat de vraag of ik een bepaalde positie wil bekleden en dan ga je weer. Of ik begin mij te vervelen en ga om mij heen kijken naar een andere baan/functie. Daarnaast zou ik mij met 3 dagen werken verplicht voelen het hele huishouden te doen en daar heb ik zo’n godsgruwelijke hekel aan, dat ik liever werk. Ik kan dus met de volste overtuiging zeggen dat ik een leuker mens en dus moeder ben als ik drie dagen volop mag genieten van mijn kinderen en vier dagen lekker kan werken.

Nieuwe papa en mama

‘s Avonds brachten we mini-Kate naar bed en ze begon er zelf over; ‘Ik wilde een nieuwe papa en mama kopen he?’. ‘Ja’, zeiden wij, ‘dat wilde jij’. Vol verwachting wachtten we af wat er nu ging komen. ‘Ik heb toch liever mijn oude papa en mama, die zijn namelijk hartstikke lief en mijn beste vrienden’. En met die opmerking maakte ze mijn (werk)dag helemaal goed!

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *